Περιεχόμενο

Βιμπράτο Ιταλ. „vibrato“

Περιγραφή τής τεχνικής

Το «Βιμπράτο» είναι στην ουσία ένα φυσιολογικό μέρος τού παιχνιδιού. Το δάχτυλο στο «Βιμπράτο» πιέζει την χορδή πάνω στη ταστιέρα. Και κινείται ελάχιστα μπρος και πίσω. Έχει την μικρή μεταβολή τού τονικού ύψους ως αποτέλεσμα. Συνήθως λιγότερο από ένα ημιτόνιο.

Αιτιολόγηση

Χειραγώγηση τού ήχου μέσω τού «Βιμπράτο». Δίνοντας έμφαση των σημαντικών φθόγγων. Είναι ή προσπάθεια, να γίνει ή μουσική προτεραιότητα ακουστή.

Χρήση τού «Βιμπράτο»

Χρησιμοποιείται πάντα για τη „μεταμόρφωση“ τού ήχου. Και ποτέ ως προσωρινή λύση. Για παράδειγμα, ό τονισμός ενός κρεσέντο ή ντεκρεσέντο μέσω τού «Βιμπράτο». Επιπλέον, αναπτύχθηκε το «Βιμπράτο» κατά τον 20ο αιώνα ως ιδιαίτερο εφέ.

Το Βιμπράτο στα πλαίσια τού "συμφωνικού Heavy Metal"

Ή χρήση τού «Βιμπράτο» είναι ή δυνατότητα να μιμηθεί ή Rock-κιθάρα. Aκόμη και αν αυτή ή δυνατότητα είναι αρκετά χαμηλή.

Βασικά στοιχεία τού «Βιμπράτο»

Ονομασία:
„vibrato“
Τεχνική:
Το δάχτυλο πού πιέζει την χορδή πάνω στη κινείται ελάχιστα μπρος και πίσω.
Αποτέλεσμα:
Ελάχιστη μεταβολή τού τονικού ύψους. Συνήθως λιγότερο από ένα ημιτόνιο.
Γραφή:
Συνήθως, ή χρήση τού «Βιμπράτο» δεν καθορίζεται ρητά. Αλλά μπορεί να είναι οι ακόλουθες αλλαγές απαραίτητες:

molto vibrato: πολύ Βιμπράτο
un poco vibrato: λίγο Βιμπράτο
non vibrato ή senza vibrato: δίχως Βιμπράτο
ord. (modo ordinario) αλλοιώνει την ένδειξη.

Παραλλαγές τού «Βιμπράτο» στη μουσική τού 20ου αιώνα

Συνηθισμένες παραλλαγές και ή Γραφή τους
  1. .
    Και ή μεταβολή μεγέθους τής γραμμής σημαίνει αύξηση τής έντασης

Εικόνα μουσικού πενταγράμμου με τις παραλλαγές τού Βιμπράτο Παραλλαγές τού Βιμπράτο στη μουσική τού 20ου αιώνα (1) Παραλλαγές τού Βιμπράτο στη μουσική τού 20ου αιώνα (2) Παραλλαγές τού Βιμπράτο στη μουσική τού 20ου αιώνα (3) Παραλλαγές τού Βιμπράτο στη μουσική τού 20ου αιώνα (4)

Οδηγήστε το ποντίκι πάνω στην εικόνα για περισσότερες πληροφορίες.

Παράρτημα σχετικά τού «Βιμπράτο»

Το «Βιμπράτο» δεν χρησιμοποιείται όταν οι φθόγγοι είναι μικρής διάρκειας. Επειδή ό χρόνος δεν είναι επαρκής. Για φθόγγους μεγάλης διάρκειας, π.χ. στο , μπορεί το «Βιμπράτο» να χρησιμοποιηθεί.

Στις ανοικτές χορδές δεν μπορεί να γίνει ή χρήση τού «Βιμπράτο». Γεγονός, πού μπορεί να μειώσει τις δυνατότητες τής μουσικής έκφρασης. Λόγο αυτού, πρέπει οι ανοικτές χορδές να αποφεύγονται. Όταν ή εφαρμογή τού «Βιμπράτο» είναι σημαντική. Σημειώστε, ο,τι όλοι οι φθόγγοι των ανοικτών χορδών μπορούν να εκτελεσθούν. Σε τουλάχιστον μία άλλη χορδή. Με εξαίρεση τής χαμηλότερης ς.

Εάν πρέπει μία ανοικτή χορδή να χρησιμοποιηθεί, μπορεί το «Βιμπράτο» να αντικα­τασταθεί. Μέχρι σε έναν ορισμένο βαθμό και με τον ακόλουθο τρόπο. Το αριστερό χέρι μπορεί στο ίδιο τονικό ύψος μία  ψηλότερα να δονείται. Για παράδειγμα, το σολ στο παίζεται ως ανοιχτή χορδή. Τώρα, δημιουργείται στο σημείο τού σολ1 πάνω στη ρέ το «Βιμπράτο».